Historia szkoły
![]()
Historia powstania szkoły w Laskowej datuje się
najprawdopodobniej na rok 1892. Świadczą o tym dokumenty:
- protokół rozprawy konkurencyjnej, odbytej w
Trzebieńczycach 31 marca 1891 roku, (rękopis)
- pismo Rady Szkolnej Okręgowej w Wadowicach do
wójta gminy Trzebieńczyce z tegoż samego roku (rękopis)
Rozprawa konkurencyjna, o której wyżej mowa, miała na celu
"załatwienie
kwestyi spornej między gminami Trzebieńczyce a Laskowa dotyczącej stanowczego
oznaczenia i wyboru miejsca pod budowę szkoły". Podczas rozprawy konkurencyjnej ustalono, że budynek szkolny zostanie wybudowany
"na gruncie, który gmina Laskowa bezpłatnie na cel szkoły gotowa jest oddać".Wszystkie
podjęte na posiedzeniu uchwały i postanowienia w zupełności zaakceptował
"przewodniczący Rady Szkolnej Miejskiej i zarazem przewodniczący komitetu budowy
szkoły Wielebny Ksiądz Dziekan Alfons Krajewski".
W
taki oto sposób doszło do wybudowania parterowego budynku. Nauczanie w tym
budynku trwało aż do czasów wojny (do 18.06.1942). W tym to dniu nastąpiły liczne
wysiedlenia mieszkańców. Od tej też chwili nasza szkoła stała się szkołą dla
dzieci niemieckich.
Nasi uczniowie uczęszczali w tym czasie do szkoły w
Grodzisku. Taki stan utrzymywał się aż do zakończenia wojny. W okresie
powojennym część lekcji odbywała się w budynku prywatnym
tzw. "Betlejemce" (foto obok)
W roku szkolnym 1992/93 z inicjatywy dyrektora szkoły Stanisławy
Balonek został powołany do życia Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły, który
zainicjował budowę sali gimnastycznej. Na jego czele stanął ówczesny sołtys wsi
- pan Andrzej Kajdas. Dzięki zaangażowaniu finansowemu oraz włączeniu się
w prace budowlane mieszkańców Laskowej, Trzebieńczyc i Górek, dnia
1 września
1999r. nastąpiło uroczyste otwarcie sali gimnastycznej.

Wielkim dniem w historii szkoły w Laskowej był z pewnością
dzień 09.04.1997r. W dniu tym szkole zostało nadane imię Henryka Sienkiewicza. W
uroczystości wziął udział jedyny żyjący wnuk pisarza - Juliusz Sienkiewicz wraz
z małżonką. (zdjęcie obok)
26.01-27.02.1999r. to dni, które wstrząsnęły całą społecznością
lokalną. Podczas sesji Rady Miejskiej zapadła decyzja o likwidacji
szkoły. Mieszkańcy wioski podjęli natychmiastowe działania. Wystąpili z listem
otwartym do Rady Miejskiej.
Pozostał on jednak bez echa, toteż następnym krokiem była decyzja o rozpoczęciu strajku okupacyjnego. Na czele Komitetu Strajkowego stanęła pani Agata Zemła. Strajk trwał 30 dni i zakończył się sukcesem - radni wycofali się z nie przemyślanej decyzji.
![]()